منتقل شده و موقوف بر گذشتن زمان خيار نييست معذلك فرموده‌اند : شفيع نمىتواند قبل از انقضاء خيار اخذ بشفعه كرده و از حق خود استفاده كند بلكه الزاما حق مزبور را پس از گذشت خيار و استقرار عقد بايد عملى سازد و در تعليل اين كلام چنين فرموده : جهت حكم مزبور اين است كه شفعه قبل از استقرار عقد و پيش از انقضاء خيار قائده‌اى ندارد چه آنكه شفيع پس از اعمال شفعه تا مدت خيار نگذرد نمىتواند عين مورد شفعه را انتزاع كرده و به تصرف خود در آورده بدليل اينكه پيش از مدت مزبور ملكّيت مشترى مستقر نشده است . جواب مرحوم شارح از استدلال مذكور مرحوم شارح در جواب از استدلال مذكور مىفرماين : ظاهرا اخذ شفعه پس از انقضاء خيار واجب و لازم نبوده بلكه امرى است جايز و اين جواز قبل از گذشتن مدت خيار نيز ثابت مىباشد اگرچه فرق آنها با هم اين است كه اخذ شفعه قبل از انقضاء اگرچه حصّه فروخته شده را به شفيع بازمىگرداند ولى وى از دست يافتن به آن ممنوع است بخلاف بعد از انقضاء كه مانعى از گرفتن عين و تصرف در آن وجود ندارد . و اما اينكه گفته شد شفعه قبل از انقضاء خيار بىفائده مىباشد جواب آن اينست كه فائده و ثمره در نماء و غير آن ظاهر مىشود . قوله : لا يمنع الاخذ من التخاير : مقصود از [ اخذ ] اخذ